Dinsdag 24 juni 2025
Tunis – Tunis ferryhaven
Gereden: 37 km
Totaal: 5667 km
Onderweg naar de haven rijden we eerst nog even het centrum van Tunis in om de kathedraal te bekijken die op de eerste dag dat we er waren dicht was. Als we daar wat rondlopen valt ineens op hoeveel toeristen er eigenlijk door de straten van Tunis lopen. Die waren ons de eerste dagen in Tunis niet opgevallen.
De check-in in de haven duurt – in tegenstelling tot die in Genua – een minuut of drie. Ik laat de boeking zien, reken wat dinars af voor de havenbelasting en we krijgen alle tickets die we nodig hebben. Daarna begint het grote wachten, eerst voor de poort voor de douane, daarna bij de douane zelf, daarna het uitklaren van de motoren en als laatste staan we in de rij voor het inschepen. Gelukkig wel overal in de schaduw en er lopen wat verkopers rond die broodjes en koude drankjes verkopen. We kwamen aan in de haven om 11 uur en kunnen iets na 16 uur aan boord. Wel moeten we als we in de rij staan voor het aan boord rijden en binnen vijf minuten moeten we drie keer onze paspoorten laten zien aan drie verschillende functionarissen. Dat kan efficiënter denk ik dan.
De hut van de terugweg is fantastisch. Voor nog geen 30 euro extra heb ik een ‘Presidential Suite’ geboekt met een balkon met ligstoelen, walk-in-closet en zitkamer. Een grote kamer met ook nog eens een gratis minibar die weliswaar helaas maar twee flesjes water en een blikje cola bevat.
De stinkende motorkleding stouwen we in de kast, we lopen een rondje over het schip en kijken na het vertrek vanaf ons balkon hoe Tunesië steeds kleiner wordt. Met weemoed kijken we naar de ondergaande zon. We missen Tunesië nu al.
Omdat we morgen pas rond 17 uur in Genua aankomen en er verder toch niet veel te doen is aan boord, willen we vooral lekker uitrusten en dus besteden we de avond aan tv kijken, het reisverslag bijwerken en uitkijken over het donkere water.
Woensdag 25 juni 2025
Genua (I) – Lavorgo (CH)
Gereden: 284 km
Totaal: 5951 km
Het uitslapen is echter meteen klaar als er om 08:30 via de scheepsomroep wordt gemeld dat er een oefening gaat beginnen. Wij hebben nog de ijdele hoop dat er geen actie van ons verwacht wordt, maar om 08:50 wordt duidelijk dat echt iedereen – dus wij ook – naar de verzamelpunten moet gaan. We zien de bemanning met gele petjes ogenschijnlijk onhandig wat acties uitvoeren en na ruim een half uur in een traphal zitten, mogen we terug naar de hut. De dag duurt erg lang met zo’n vroege wekker en we doden de tijd met wat rond lopen, hangen en op het balkon zitten. We zien in de verte Sardinië en Corsica aan ons voorbij glijden.
Er zijn in tegenstelling tot de heenweg nauwelijks passagiers aan boord, dus geen rijen bij het restaurant of voor de koffie. Dat scheelt dan wel weer. Rond 14 uur moeten we met alle spullen de hut uit en in de lobby wachten tot we naar de motoren mogen. Dat mag uiteindelijk om 16 uur en dan kunnen we van het schip af. Na wat douanecontroles rijden we om 16:30 uur het haventerrein af en schieten de snelweg op naar het noorden, op weg naar huis. Omdat ik geen idee heb hoe lang we zin hebben om door te rijden, hoe druk het op de weg is of waar we terecht kunnen voor een overnachting, heb ik in Zwitserland een hotelkamer gevonden met een selfservice check-in zodat we onafhankelijk zijn.
Het systeem van de selfservice check-in werkt super, maar het is wel even slikken om iets meer dan 100 euro af te tikken voor een kamer van nog geen 12 vierkante meter zonder airco.
Het was een lange dag dus we vallen snel in slaap.
Donderdag 26 juni 2025
Lavorgo (CH) – thuis (NL)
Gereden: 964 km
Totaal: 6915 km
Vandaag gaat anders lopen dan gepland, maar dat had je waarschijnlijk al gezien aan de gereden dag-afstand.
Ik had in eerste instantie een route bedacht over de Gotthard pas en dan een stuk snelweg tot halverwege Duitsland. Daar zouden we dan overnachten om vrijdag het laatste stukje naar huis te rijden.
De kamer is warm en ligt aan een doorgaande weg, dus we zijn vroeg wakker en rijden ruim voor 7 uur weg. We drinken koffie bij een tankstation en bereiken al snel de Gotthard pas waar we nog niet eerder geweest zijn. De sneeuw op de toppen staat in schril contrast met de hitte waar we nog geen week geleden in reden.
Na de Gotthard pas gaan we de snelweg op en vanwege de files berekent de Tomtom een snellere route. Die leidt ons via het noorden van de Vogezen richting België.
Het schiet lekker op en om 14 uur zijn we ruim 500 kilometer verder en is het nog ‘maar’ 400 kilometer naar huis. We overleggen kort en besluiten om naar huis te rijden: het is mooi weer, we voelen ons allebei nog best fit en misschien hebben we stiekem ook geen zin meer om nog een nacht in een hotel te bivakkeren of om de tent nog een keer op te zetten op een camping relatief dicht bij huis.
Ter hoogte van Metz wordt de lucht wat donker en we besluiten preventief de regenpakken alvast aan te doen op een parkeerplaats langs de snelweg. Dat blijkt een vooruitziende blik te zijn, want op het moment dat we de snelweg weer op rijden gaan de hemelsluizen letterlijk open en valt er een enorme bak water naar beneden. Het zicht is minder dan 10 meter. We rijden langzaam in het spoor van een vrachtwegen tot het weer wat beter is.
Waar we even geen rekening mee gehouden hadden was de enorme drukte op de ring van Brussel en Antwerpen. We pakken op beide de maximale drukte mee en zetten de motoren uiteindelijk net na 19 uur op de oprit. Na bijna 1000 kilometer vandaag zijn we helemaal gaar! De eigen douche is daarom nóg lekkerder.
De motoren pakken we snel uit en schuiven we de garage in. Voorlopig even geen motorzadel meer.
Naschrift
Na een reisverslag van meer dan 18.000 woorden op 42 A4’tjes en het bekijken van meer dan 4000 foto’s is het toch tijd voor een kleine terugblik op deze reis van 7000 kilometer.
Voor deze reis had ik het idee dat een reis naar Tunesië een eenmalige trip zou zijn. Alles bekijken en ervaren en het land kan van de bucketlist af. Maar Tunesië heeft mij positief verrast! Het landschap, de mensen en de woestijn smaken naar meer en ik wil zeker nog een keer terug om te zien hoe het land zich gaat ontwikkelen.
Of dat weer in juni is? Ik denk het niet. Vermoedelijk zal dat in een wat koelere maand zijn. Misschien is het een mooie wintertrip, maar dan wel met de motoren op de aanhanger naar Genua.
Die olielekkage van de NC die in Metlaoui verholpen is, heeft zich prima gehouden. Tot ik na twee weken na thuiskomst de garage in liep en ineens een plas olie onder de NC zag liggen. Bij demontage van de skidplate vond ik een steen die wellicht wat toch weer wat beschadigd heeft. Een nieuwe oliepan en pakking zijn onderweg. De kosmos – of wat dan ook – is ons goedgezind geweest. Op naar de volgende reis!