Maandag 2 juni 2025
Tunis
Gereden: 0 km
Totaal: 1337 km
Ik ben om 05:45 wakker en na wat draaien, ben ik toch maar uit bed gegaan en op de binnenplaats gaan zitten. De omgeving is erg rustig en we krijgen wat koffie en fruit van onze gastheer.
Vandaag willen we Tunis bekijken en wat praktische dingen regelen. Als de telecomwinkel open gaat, halen we elk eerst een prepaid Tunesische simkaart met 55GB data en wat beltegoed voor omgerekend € 12. Dat is veel goedkoper dan een buitenlandbundel van onze eigen provider. De verkoopster stelt alles in en we lopen met een werkende telefoon de winkel uit.
Na een koffie en croissant als ontbijt nemen we een taxi naar Carthago om de opgravingen te bekijken. Bij de cafetaria op het terrein haal ik twee koude flesjes mineraalwater. Mijn flesje blijkt koud kraanwater te bevatten. Net iets te vol, met een chemische smaak en de dop ging net iets te makkelijk open. Voortaan gaan we ook maar opletten bij het openmaken van waterflesjes.
Daarna staat het centrum van Tunis op de agenda, maar de taxi die bij Carthago staat vraagt 40 dinar (€ 13) voor de rit. Nu ben ik wel een toerist en ik kan het betalen, maar dit zijn abnormale prijzen. We lopen een stukje verder en nemen daar de taxi: deze kost 12 dinar (€3,50).
Het centrum van Tunis is leuk en levendig. De medina bestaat uit smalle straatjes met heel veel mensen en we krijgen wel honderd keer een Rayban zonnebril, gloednieuwe iPhone of gouden ketting aangeboden van straatverkopers.
Halverwege de middag zijn we een beetje uitgekeken en maakt de warmte van de grote en drukke stad dat we liever terug naar ons onderkomen gaan en pakken een taxi voor een paar euro. Terwijl we op een gespleten snelweg rijden, keert vlak voor ons een auto en rijdt dan opeens tegen het verkeer in. Dat schijnt niemand te verrassen. Bijzonder.
In de schaduw van de bomen werk ik het verslag bij en tegen het einde van de middag lopen we weer een rondje door de buurt en over het strand. Morgen gaan we rijden!
Dinsdag 3 juni 2025
Tunis – Sidi Mechreg
Gereden: 227 km
Totaal: 1564 km
We zijn al bijna een week onderweg en voor mijn gevoel gaat de reis eigenlijk nu pas beginnen: vandaag gaan we ‘echt’ onderweg in Tunesië. We pakken de motoren nog eens opnieuw in en rijden Tunis uit. Na Tunis wordt de omgeving al snel minder westers en we rijden richting het westen langs de kust. De eerste tankbeurt is een aangename verrassing: een liter Euro95 kost hier omgerekend 70 eurocent en je hoeft zelf ook nog niks te doen want elke pomp heeft personeel dat voor je tankt. Dat is fijn.
In Utica stoppen we om de opgravingen te bekijken, al ligt het grootste deel van deze stad nog onder een dikke laag zand. In ieder geval is het heel interessant om hier rond te lopen. Als we verder rijden, wordt de weg versperd door een slagboom. Niet echt groot of indrukwekkend, maar wel groot genoeg om te twijfelen of we wel door moeten rijden. Omdat ik nog onvoldoende de mores van het land ken, besluiten we gewoon om te draaien en dan maar de omweg te nemen. Die bevat een stukje tolweg en die is ook best betaalbaar: voor een stuk van 30 kilometer betalen we 30 eurocent.
Na wat zoekwerk vinden we Cap Angela, het noordelijkste punt van Afrika. Er is niemand en dat is fijn foto’s maken. We nemen alle tijd om de omgeving in ons op te nemen. Na een tijdje rijden we verder, volgen de kust en stoppen regelmatig om wat slokken water te nemen en zonnecrème te smeren. We moeten via Bizerte want daar ligt de enige brug over een kanaal. Omrijden is zo’n 100 kilometer extra, want dan moeten we om het lac de Bizerte heen. De stad is ongelooflijk druk en is een wirwar van auto’s, trucks, brommers en voetgangers. De ventilator van de motor blijft continu draaien en warme lucht naar mijn lijf sturen.
Voor de overnachting heb ik camping Ecorand uitgezocht in Sidi Mechreg. Het kost wat zoeken en navragen bij de mensen in de buurt, maar uiteindelijk zetten we de tent op onder een rieten dak met uitzicht op de Middellandse Zee. Echt een briljante plek! We wisselen het bezwete motorpak om met een zwembroek/-pak en gaan na het opzetten van de tent zwemmen en afkoelen. Echt heel fijn!
We zijn de enige gasten op de camping en besteden de rest van de middag en avond aan het staren over de zee, waarin af en toe een dolfijn te zien is – maar natuurlijk net niet als je een foto wil maken. Ook proberen we het systeem van de lokale vissers te doorgronden die voor ons op het water dobberen, maar ook dat lukt niet echt. Verder herschik ik alle bagage in mijn tassen tot het naar mijn zin is. Iets wat elke vakantie gebeurt, terwijl toch alles een min of meer vaste plek heeft.
Het verslag wordt bijgewerkt en als avondeten krijgen we de lekkerste vis, salade en andere lekkere dingen die ik ooit gegeten heb, al zal die gedachte wel enigszins beïnvloed zijn door de locatie.
